Şiir

vazgeçmek anaforu

bugün perşembe adını eğiriyorum bilmem kaçıncı kez sonra gittikçe birer eyleme dönüşen harfler saflığını vuruyor çocukluğumun oynayamadığım oyunlar beliriyor loş sokak lambasında kara ceketli adımlarla yağmur iniyor korkusuz ismin, ben ve gölgeler yutkunuyoruz kırgınlığım kendime gün düşerken üstüme kocaman kanatlarıyla süzülüyor ellerime kovuklar vadeden kutsal ömür umarsız biliyorum mutlaka bir gün büyür bütün çocuklar vazgeçmek …

vazgeçmek anaforu Devamı »

Hiç Kimse Bizden Gitmiş Değil

Şöyle bir dönüp baktım da Ne kadar çabuk geçmiş zaman Geçerken bıraktığı hatıralara Daldım gittim birden Ne kalacak elimizde bilmeden yaşıyoruz Ama bir amacımız olmalı değil mi? Gelişimiz bile nedensiz değil ki Bu hayat kavgasında Bir dakikacık bile olsa Durup düşününce anlıyor insan Varıyor er geç farkına olanların Kalkıyor tül perde gözünün önünden Bir yağmur …

Hiç Kimse Bizden Gitmiş Değil Devamı »

Bıçağın Ucunda Alevden Nar

Meteor sabahın gözyaşlarında unuttu Tanrı harflerini, Koridorda ışık ve karanlık, Ye’cüc ‘ün şemsiyesi, hiçbir yağmurun kentlere inmediği Vivaldi Sokağı göğsümde sur diye taşıdığım,  “Ene’l-Hakk” ateş büyüsü ağzımın kanlı denizinde, eşkıyalar indi yeryüzüne, baştan yazıldı kitaplarım Benim mermerden kıtam dinozorlar çağı,  yırtıcı kuşların sadist dansı(Çocuktum ve bir filmde görmüştüm, kırmızı beşik doğanların mezar taşıydı) Kollarımda serum,  …

Bıçağın Ucunda Alevden Nar Devamı »

Vergina

Yücel Kralımız, efendimiz Işık saçtınız dört bir tarafa Anadolu bir başka Macar sınırından ötesi bambaşka İşte siz kralımız bu koca coğrafyanın ortasında Size şükrederiz. Sizden ekmek ve su dileriz.   Elimizde ne varsa ne yoksa hepsi sizin Dinimiz de kitabımız da sizsiniz Tek dileğimiz o koca yüreğinizden Bir şehir var sessizce dağlardan öte gökyüzüne değen …

Vergina Devamı »

ahlar heybesi

topallayan sezgimle buldum samimi sözlerini koşsam geçmişe ve seni orada arasam gözyaşlarıma düşmüş bir sevda acemisi yüzmeye çalışır, senin kıyına yanaşsam   yokuşunda taşıyorum ahlar heybesini sevda açlığımda katığımsın anlasana düzlüğümde gülüşün karşılıyor beni yarını gıdıklıyoruz bizi sakın unutma   güneşin kucaklıyor kimsesiz gölgemi uzayıp kısalıyor kalabalıkların boyu akşam olsun diye çalışmıyor canevimdeki işçi gözlerindeki …

ahlar heybesi Devamı »

Halkalanan Kan Sesleri

Güz düşleri, saman yolunun opal nesnesi-sıcak bir ekmeğin içinde unuttum gerçeklerimi(gecenin bildiriminde hattat gözlerim) Paskalyasında haçımın-Peygamber uylukları-bir tanrı söküyor eceden kitabelerimi-Göktengri ayaklarımı bir valize sıkıştırdı-heykelimi dikiyor Giovanni Koparılan bir dalım baharda-üzgün annelerin saç telleri- oğullarını kurban veren kahramanın fallik korkusu ve kundakta nefes yerine kan sallayan ölümün göz yaşı dünya (Bu yüzdendir tüm kamplarda çocukların …

Halkalanan Kan Sesleri Devamı »

Opus 7

  Dağlar zamanı, Sular belleği aldı. Gökyüzü birliği, Ateş hayreti, Bitkiler inancı, Hayvanlar şefkati, İnsanlar bir tohum gibi; Her şeyi aldı. … Yaşıyorlardı göğün en müstesna yerinde, Ve konuşuyorlardı kendi aralarında: “Ne acayip şu insanoğlu, Akıl sır ermiyor işlerine. Bu kadar duyguyu, Nasıl barındırıyorlar içlerinde? Keşke insek de yeryüzüne, Bilebilsek zihinlerindeki ne!”  … Melekler ağladı …

Opus 7 Devamı »

Foucault Sarkacı

Parlak ışığın ucundaki KuAnTuM-somon nöron-“Belleğin Azmi” ve çürük saat Koynumdaki ODEA –görünmez bir merdivenle Buda’nın yıldızlı eli Deliren ışıkta benim ülkem-yüzümün “ötenazi” ayini- Ortadoğu gerçekliğinde savrulan bir ruhum – karanlık yemin Dikiyorum kendimi çarpılmış kanıtlara ve her kanıt dönüp buluyor kendini bir morg odasında Çünkü Ölüm Karlı Bir Sabahın Kız Kardeşi Benim aradığım/ onların aradığı …

Foucault Sarkacı Devamı »

öylelikle

  belki karşılaşmaktan kendimle, karşı koymaktan belki bıkkınım beni yanına alan kan tutmuş rüzgarım, yılgınım   sarsılmaz daraltım avuç açmıştır şimdi karşında büyük harflerle silahsızlanmışım arafta mahmuzlanıp bir takım masallarca /olsun/ paranteze almak var ya aslında kokunu bu serüvenin ucunda   doğurgan bir ırmağın bütün imtinasıdır şu; uykumdan çıkardığım sana tütsülediğim esmer şiir. kurdum onu …

öylelikle Devamı »

Uzak

Uzağım  kendime ve yalnızlığa Tek kişilik bir savaş değil mi kaldıramadığım Omzuma çökmüş kıyıca nefes Nefes nefese koşulan  hayaller, kırıklığım Yalnız dünyaya Ve sana karşı değil bu soğukluğum Hüküm sürmüyor dudaklarımda afili cümleler Dökülmüyor saçlarından güz gülleri Ağarmıyor gök sinesinde karanlığın Can veren mezarlığın yapraksız dalları kadar Aksetmiyor duvarlarında sevgi sözcükleri Susmayan, çınlayan her dua …

Uzak Devamı »